(บทสวดโพชฌงค์ ๗ ประการ)

โพชฌังโค สะติสังขาโต  ธัมมานัง วิจะโย ตะถา,  วิริยัมปีติ ปัสสัทธิ  โพชฌังคา จะ ตะถาปะเร 
สะมาธุเปกขะโพชฌังคา  สัตเตเต สัพพะทัสสินา มุนินา สัมมะทักขาตา,
โพชฌงค์ ๗ ประการคือ สติสัมโพชฌงค์ ธรรมะวิจะยะสัมโพชฌงค์ ปีติสัมโพชฌงค์ ปัสสัทธิสัมโพชฌงค์ สมาธิ อุเบกขาสัมโพชฌงค์ เหล่านี้ อันพระมุนีเจ้าผู้ทรงเห็นธรรมทั้งปวง ตรัสไว้ชอบแล้ว
ภาวิตา พะหุลีกะตา,          อันบุคคลเจริญและทำให้มากแล้ว
สังวัตตันติ อะภิญญายะ,    ย่อมเป็นไปเพื่อความรู้ยิ่ง
นิพพานายะ จะ โพธิยา,     เพื่อความตรัสรู้และเพื่อพระนิพพาน
เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ,                ด้วยการกล่าวคำสัจนี้
โสตถิ เต โหนตุ สัพพะทา,  ขอความสวัสดีจงมีแก่ท่านทุกเมื่อ
เอกัสะมิง สะมะเย นาโถ,   ในสมัยหนึ่งพระโลกนาถเจ้า
โมคคัลลานัญจะ กัสสะปัง  คิลาเน ทุกขิเต ทิสะวา, ทอดพระเนตร พระโมคคัลลานะและพระกัสสะปะ  
                                    เป็นไข้ได้รับความลำบากถึงทุกขเวทนาแล้ว
โพชฌังเค สัตตะ เทสะยิ,   ทรงแสดงโพชฌงค์ ๗ ประการให้ท่านทั้งสองฟัง
เต จะ ตัง อะภินันทิตะวา,  ท่านทั้งสองก็เพลิดเพลินพระธรรมเทศนานั้น
โรคา มุจจิงสุ ตังขะเณ,                ก็หายโรคในบัดดล
เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ,                ด้วยการกล่าวคำสัจนี้
โสตถิ เต โหนตุ สัพพะทา,  ขอความสวัสดีจงมีแก่ท่านทุกเมื่อ
เอกะทา ธัมมะราชาปิ,                 ครั้งหนึ่งแม้พระธรรมราชาเอง
เคลัญเญนาภิปีฬิโต,          ทรงประชวรเป็นไข้
จุนทัตเถเรนะ ตัญเญวะ,    รับสั่งให้พระจุนทะเถระ
ภะณาเปตะวานะ สาทะรัง, แสดงโพชฌงค์นั้นถวายโดยความเคารพ
สัมโมทิตะวา จะ อาพาธา  ตัมหา วุฏฐาสิ ฐานะโส,      ก็ทรงบันเทิงพระหฤทัย หายจากพระประชวรนั้นโดยพลัน
เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ,                ด้วยการกล่าวคำสัจนี้
โสตถิ เต โหนตุ สัพพะทา,  ขอความสวัสดีจงมีแก่ท่านทุกเมื่อ
ปะหีนา เต จะ อาพาธา,     ก็อาพาธทั้งหลายนั้น
ติณณันนัมปิ มะเหสินัง,     อันพระมหาฤาษีทั้งสามองค์ หายแล้วไม่กลับเป็นอีก
มัคคาหะตะกิเลสาวะ,                 ดุจดังกิเลสอันมรรคกำจัดแล้ว
ปัตตานุปปัตติธัมมะตัง,      ถึงซึ่งความไม่เกิดอีก เป็นธรรมดาฉะนั้น
เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ,                ด้วยการกล่าวคำสัจนี้
โสตถิ เต โหนตุ สัพพะทา,  ขอความสวัสดีจงมีแก่ท่านทุกเมื่อเทอญฯ

(สุขาภิยาจะนะคาถา)

ยัง ยัง เทวะมะนุสฺสานัง   มังคะลัตถายะ ภาสิตัง,   พระปริตรใด ๆ อันเราสวดแล้ว เพื่อประโยชน์แก่มงคล แห่งเทพดาและมนุษย์ทั้งหลาย
ตัสสะ ตัสสานุภาเวนะ,                ด้วยอานุภาพแห่งพระปริตรนั้น ๆ
โหตุ ราชะกุเล สุขัง,           ขอความสุขจงมีในราชตระกูล
เย เย อารักขะกา เทวา,               เทพเจ้าทั้งหลายใด ๆ ผู้รักษาโดยเอื้อเฟื้อ
ตัตถะ ตัตถาธิวาสิโน,       ผู้สิงสถิตอยู่ในสถานนั้น ๆ ทั้งหมด
อิมินา ธัมมะทาเนนะ  สัพเพ อัมเหหิ ปูชิตา,      อันเราทั้งหลายบูชาแล้วด้วยธรรมทานนี้
สะทา ภัทรานิ ปัสสันตุ,                ขอเทพเจ้าทั้งหลายนั้น ๆ จงเห็นสิ่งอันเจริญทั้งหลายทุกเมื่อ
สุขิตา โหนตุ นิพภะยา,                จงเป็นผู้ถึงซึ่งความสุข ปราศจากภัยทุกเมื่อ
อัปปะมัตตา จะ อัมเหสุ,     อนึ่ง เหล่าเทพเจ้าทั้งสิ้น จงอย่าประมาทแล้วในพวกเรา
สัพเพ รักขันตุ โน สทา,     จงรักษาพวกเราทุกเมื่อ
ยัญจะ โน ภาสะมาเนหิ กุสะลัง ปะสุตัง พะหุง,    อนึ่งกุศลอันมาก อันเราภาษิตอยู่ ขวนขวายแล้ว
ตันโน เทวานุโมทันตุ,                  ขอเทพเจ้าทั้งหลายจงอนุโมทนากุศลอันนั้นของเรา
จิรัง ติฏฐันตุ สาตะตัง,                 จงดำรงอยู่ติดต่อกันสิ้นกาลนาน
เย วาชะลาพุชัณฑะชา,                อนึ่งสัตว์ทั้งหลายใดที่เป็นชลาพุชะ (กำเนิดในครรภ์มารดา)
สังเสทะโชประปาติกา,                 และที่เป็นอัณฑะชะ (กำเนิดในฟองไข่) และที่เป็นสังเสทะชะ
(กำเนิดในเหงื่อไคล) และที่เป็นอุปปาติกะ (กำเนิดลอยขึ้น)
อะเวรา โหนตุ สัพเพ เต,    ขอสรรพสัตว์ทั้งหลายนั้น จงเป็นผู้ไม่มีเวร
อะนีฆา นิรุปัททะวา,          ไม่มีทุกข์ ไม่มีอุปัททะวะ
ปัสสันตุ อะนะวัชชานิ,                 เห็นกรรมทั้งหลาย อันหาโทษมิได้
มา จะ สาวัชชะมาคะมา,    อนึ่ง กรรมอันมีโทษอย่ามาพ้องพานสัตว์เหล่านั้น
จิรัง ติฏฐะตุ โลกัสะมิง              สัมมาสัมพุทธะสาสะนัง
ทัสเสนตัง โสตะวันตูนัง    มัคคัง  สัตตะวิสุทธิยา
ขอคำสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า    อันแสดงมรรคาแก่สัตว์ผู้มีโสตะวิญญาณะธาตุ
เพื่อความหมดจดแก่สัตว์   จงดำรงอยู่ในโลกสิ้นกาลนาน
ยาวะ พุทโธติ นามัมปิ,                แม้พระนามว่า พุทโธดังนี้
โลกะเชฏฐัสสะ สัตถุโน,     ของพระศาสดาผู้ประเสริฐในโลก
สัมมาเทสิตะธัมมัสสะ,                ผู้มีธรรมอันแสดงแล้วโดยชอบ
ปะวัตตะติ มะเหสิโน,                  ผู้แสวงหาซึ่งคุณอันใหญ่ ยังเป็นไปอยู่เพียงใด
ปะสันนา โหนตุ สัพเพปิ  ปาณิโน พุทธะสาสะเน,        แม้สรรพสัตว์ทั้งหลาย จงเป็นผู้เลื่อมใสแล้วในพุทธศาสนา
สัมมา ธารัง ปะเวจฉันโต กาเล เทโว ปะวัสสะตุ,  ฝนจงเพิ่มให้อุทกธารตกต้อง ในกาลโดยชอบ
วุฑฒิภาวายะ สัตตานัง  สะมิทธิง เนตุ เมทะนิง,         จงนำไปซึ่งเมทนีดล ให้สำเร็จประโยชน์ เพื่ออันบังเกิดความเจริญแก่สัตว์ทั้งหลาย
มาตา ปิตา จะ อัตระชัง  นิจจัง รักขันติ ปุตตะกัง,        มารดาและบิดา ย่อมถนอมบุตรน้อย อันบังเกิดในตนเป็นนิตย์ฉันใด
เอวัง ธัมเมนะ ราชาโน     ปะชัง รักขันตุ สัพพะทา,    พระราชาทั้งหลาย จงทรงรักษาประชาราษฏร์ โดยชอบในกาลทั้งปวงฉันนั้น

ปฏิทินงานบุญปี 2554

วันขึ้นปีใหม่           9  ม.ค. 54         วันมาฆบูชา           20 ก.พ. 54
วันสงกรานต์          10 เม.ย. 54        วันวิสาขบูชา         22 พ.ค. 54
วันเข้าพรรษา        10 ก.ค. 54              วันแม่แห่งชาติ       14 ส.ค. 54
วันสารทไทย         18 ก.ย. 54          วันทอดกฐิน          16 ต.ค. 54
วันพ่อแห่งชาติ      11 ธ.ค. 54
สถานที่จัดงาน: จะมีการกำหนดอีกครั้ง และจะแจ้งให้ทราบภายหลัง

งานเริ่มเวลา     10.00 น. เป็นต้นไป กิจกรรมนี้อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงตามความเหมาะสม ขออนุโมทนาบุญกับทุก ๆ ท่านด้วย

Termine und Klosterfeiertage 2011   
Des Wat Buddhamongkolwararam,  beginn  jeweils um 10.00 Uhr.

Neujahrsfest:     So 09.01.11      Makhabuscha Fest:    So  20.02.11
Songkran Fest:   So 10.04.11      Visakhabuscha fest:   So  22.05.11
Kao Pansa:        So 10.07.11      Mutter tag:                So 14.08.11
Saart Thai fest:  So 18.09.11      Toat Kathin fest:        So  16.10.11
Vater Tag:         So 11.12. 11